Radiostilte

Niet helemaal wat ik bedoelde met ‘rustmomentje’ hoor, kan ik je verzekeren.

Ondanks dat ik er in mijn hoofd wel nog veel mee bezig ben, komt er nog niet zoveel van de uitvoering van dit kleine blogje. Dit heeft een hele simpele smoes, namelijk: ik heb het druk. En die drukte wordt voornamelijk door één ding veroorzaakt.

Vanuit een project op school ben ik namelijk, samen met drie klasgenoten, begonnen met het opzetten van een eigen onderneming. Het is echt ontzettend leuk en super leerzaam om te doen, maar het vreet natuurlijk ook een hoop tijd. Dat vind ik overigens meestal ook niet zo erg hoor, maar ik vind het dan wel jammer dat er daarom weinig van mijn eigen blogje komt.

Daar had ik even geen vrede meer mee, dus heb ik lekker een avond voor mezelf en de blog ingepland. Ik ga wat blogjes typen (uiteraard vertel ik meer over mijn nieuwe trots, ons studenten bedrijfje) en neem de layout onder handen, want die kan gewoon écht écht écht niet meer, haha. What was I thinking.

Mijn fotoproject zet ik ook maar even officieel ‘on hold‘, helaas komt het daar gewoon even niet van. Ik heb wel plannen om het in een andere vorm te gieten, dus daar verschijnt vanzelf weer wat over online.

Dus. Hoi, wereld, ik leef en ik wil nog steeds een blog hebben. Je bent nog niet van me af.

 

Rustmomentje

Ik zit hier aan de Waterweg. Het is een dinsdag. De zon schijnt en de lucht is blauw. Ook in mijn hoofd schijnt de zon. Laatst scheen de zon buiten ook, maar had ik het pas halverwege de dag pas door.

In de tijd dat ik hier zit zijn er zes mensen voorbij gekomen. Eerst een lange tijd niet, daarna ineens vier mensen achter elkaar. Ik luister naar de golfslagen van het water op de rotsen, veroorzaakt door een schip die twee minuten geleden langsvoer.

Nu is het weer kalm. Naast het water hoor ik ook voetstappen van voorbijgangers, piepende eendjes, een krakende fiets, de zachte, diepe ruis van schepen in de verte. Af en toe een vliegtuig, rijdende auto’s in de verte. Mijn eigen hand die over het papier heen beweegt terwijl ik dit schrijf.

Lees verder

Deze post gaat eigenlijk helemaal nergens over

Ik ben vandaag totáál niet vooruit te branden. Gewoon, niet. Vandaag is zo’n dag waarop ik me raar voel en ik alleen maar nutteloze dingen doe – want in schooldingen heb ik geen zin en andere leuke, nuttige dingen doen mag niet want ik moet aan school. Lekker apathisch.

Mijn goede 365 foto’s-voornemen is ook een beetje in de soep gelopen. Na een dag of 5 begon school weer en had ik het plotseling zo druk (in mijn hoofd) dat ik niet eens meer ruimte had om na te denken over foto’s. Ik vind het echter nog steeds echt heel erg leuk, dus ik moet nog even kijken hoe ik dat ga aanpakken. Ik wil er niet mee stoppen namelijk. Lees verder

New Year’s Resolutions

Dit jaar heb ik besloten om eens een keertje aan ‘goede voornemens’ te doen. Het zijn dingen waar ik al een poosje, sommige een hele poos, mee in mijn hoofd rondloop. Maar weet je wat het is? Op die manier blijft het ook in mijn hoofd en gebeurt er niks. En het zijn van die dingen die ik stom vind om aan mensen (familie of vrienden) te vertellen, omdat ik bang ben dat ik er stom uitzie als ik het uiteindelijk niet doe of als ik er een failboat in blijk te zijn. Terwijl, als ik een keer uitspreek wat er in mijn hoofd ronddwaalt, dan maak ik het wat concreter voor mezelf. Dus nu is mijn blogje een manier om iets uit te spreken. Het nieuwe jaar is voor mij een perfecte nieuwe kans om uit te voeren wat ik eigenlijk toch al wil doen. Nu noem ik ze dan gewoon goede voornemens. Lees verder

Altijd op zoek

Ik ben altijd op zoek naar inspiratie – en vandaag heb ik inspiratie gevonden.
Soms heb ik van die dagen, waarin ik er wat extra naar op zoek ben. Niet altijd bewust. Vandaag was het ook niet bewust. Ik moest gewoon even alleen zijn, zoals ik dat wel eens vaker heb. Even rust.

Ik geniet er dan extra van als ik mooi dingen tegenkom. Een contrast tussen chaotische drukte en schoonheid. Lees verder